Heksarelina 10 mg

Heksarelina to syntetyczny heksapeptyd z rodziny GHRP, o międzynarodowej nazwie generycznej examorelin. W badaniach naukowych jest badany jako związek modelowy dla receptora greliny oraz jako odniesienie w badaniach porównawczych receptorów. Związek jest oferowany w postaci liofilizowanego proszku o stężeniu 10 mg na fiolkę, wyłącznie do celów laboratoryjnych i badawczych.

Czym jest Hexarelin?

Heksarelina składa się z sześciu aminokwasów w sekwencji His-D-2-metylo-Trp-Ala-Trp-D-Phe-Lys-NH₂Dwie cechy determinują zachowanie tej cząsteczki. W pozycji drugiej do pierścienia indolowego tryptofanu przyłączony jest D-aminokwas z grupą metylową, a w pozycji szóstej amidowana lizyna zamyka łańcuch. Obie modyfikacje ograniczają miejsca wiązania dla peptydaz, dzięki czemu peptyd jest łatwiejszy w użyciu w warunkach laboratoryjnych niż łańcuch składający się wyłącznie z L-aminokwasów. Z masą cząsteczkową 887,0 Da, heksarelina należy do małych peptydów syntetycznych.

W modelach badawczych heksarelina wiąże się z receptorem GHS-R1a, który jest receptorem sekrecji hormonu wzrostu i rozpoznaje również grelinę. W związku z tym związek ten należy do tej samej grupy mechanistycznej co GHRP-6, GHRP-2 I Ipamorelina, a nie w grupie analogów GHRH, które oddziałują na inny receptor.

Ponadto heksarelina ma drugiego opisanego partnera wiążącego, co czyni ją unikalnym modelem badawczym w tej grupie. W 2002 roku Bodart i współpracownicy zidentyfikowali receptor zmiatający CD36 jako miejsce wiązania heksareliny w sercu w publikacji Circulation Research. W 2004 roku Demers i współpracownicy prześledzili miejsce wiązania do segmentu CD36 od Asn132 do Glu177, stosując sieciowanie fotoafiniczne, z Met169 jako kluczową resztą kontaktową. CD36 jest glikoproteiną błonową. Dla badaczy to drugie miejsce wiązania jest powodem porównania heksareliny z innymi GHRP, gdy przedmiotem zainteresowania jest selektywność receptora.

Obszary badań

W kontekście laboratoryjnym heksarelina występuje między innymi w następujących obszarach badawczych:

• Badania wiązania i selektywności receptora greliny GHS-R1a w modelach komórkowych i preparatach błonowych in vitro.
• Badania nad wiązaniem się z receptorem zbierającym CD36 i rolą segmentu Asn132 do Glu177 w nim.
• Badania porównawcze receptorów GHRP, w których różnice w sekwencjach są związane z powinowactwem wiązania.
• Badania strukturalno-aktywne substytucji D-aminokwasów i amidacji C-końcowej w krótkich peptydach.
• Badanie stabilności proteolitycznej degradacji modyfikowanych heksapeptydów.
• Opracowanie i walidacja metody analitycznej (RP-HPLC, LC-MS) z heksareliną jako standardem odniesienia peptydowego.

Każde z tych zastosowań obejmuje kontrolowane badania laboratoryjne lub badania na modelu przedklinicznym.

Specyfikacje

Rekonstytucja: od 10 mg do stężenia jednostkowego

Fiolka zawiera 10 mg liofilizowanego proszku. W warunkach laboratoryjnych rozpuszcza się go w rozpuszczalniku, zazwyczaj wodzie bakteriostatycznej. Dodana objętość określa stężenie. Ilość substancji w fiolce pozostaje na poziomie 10 mg, niezależnie od ilości dodanej wody.

Strzykawka insulinowa typu U-100 ma 100 jednostek na mililitr, więc jedna jednostka to 0,01 ml. W przypadku tej fiolki daje to:

Nasz kalkulator peptydów oblicza inne kombinacje stężenia i objętości fiolki. Tabela dotyczy zależności między objętością a stężeniem. Nie udzielamy porad dotyczących dawkowania ani nie publikujemy harmonogramu.

Kształt, obsługa i przechowywanie

Heksarelina jest dostarczana w postaci białego lub białawego liofilizowanego proszku w szklanej fiolce z gumowym korkiem i aluminiowym uszczelnieniem. W stanie suchym peptyd ten jest znacznie bardziej stabilny niż w roztworze. Nieotwartą fiolkę należy przechowywać w chłodnym, ciemnym miejscu, chroniąc przed światłem i wilgocią, najlepiej w oryginalnym opakowaniu. Po rekonstytucji roztwór należy przechowywać w lodówce w temperaturze od 2 do 8°C, chroniąc przed światłem. Dwie reszty tryptofanu w sekwencji są wrażliwe na utlenianie, co sprawia, że ​​ochrona przed światłem i tlenem jest szczególnie istotna dla tego peptydu.

Przestrzegaj standardowych środków ostrożności obowiązujących w laboratorium: pracuj w czystym środowisku, używaj odpowiedniego sprzętu ochrony osobistej i zapobiegaj zanieczyszczeniu krzyżowemu z innymi materiałami badawczymi. Przechowuj opakowanie poza zasięgiem osób nieupoważnionych.

Czystość i wyniki badań laboratoryjnych

Każda partia jest poddawana zewnętrznym testom tożsamości i czystości; raporty z testów są dostępne na naszej stronie internetowej dla każdej rundy testowej. strona z wynikami badań laboratoryjnych.

Często zadawane pytania

Do jakiej klasy substancji należy Hexarelin?
Syntetyczny heksapeptyd z rodziny GHRP, z metylowanym D-tryptofanem w pozycji drugiej i amidowaną lizyną C-końcową. Jest klasyfikowany jako środek pobudzający wydzielanie hormonu wzrostu.

Czym Hexarelin różni się od innych leków GHRP?
Wszystkie GHRP wiążą GHS-R1a. W przypadku heksareliny opisano również wiązanie z receptorem zmiatającym CD36, co czyni ją odrębnym modelem badawczym w tej grupie.

Czy Hexarelin to to samo co analog GHRH?
Nie. Analogi GHRH, takie jak tesamorelina i sermorelina, wiążą się z receptorem GHRH. Heksarelina wiąże się z receptorem greliny. Są to dwa różne miejsca działania na tej samej osi.

W jakiej postaci jest dostarczany związek?
W postaci liofilizowanego proszku 10 mg w szczelnie zamkniętej fiolce.

Jak przechowywać fiolkę?
Schłodzone i ciemne, chronione przed światłem i wilgocią. Po rekonstytucji przechowywać w lodówce w temperaturze od 2 do 8°C.

Chcesz wiedzieć więcej? Przeczytaj nasz przewodnik: Peptydy HGH – wyjaśnienie: analogi GHRH, GHRP i różnice w stosunku do prawdziwego hormonu wzrostu.

Przeznaczone wyłącznie do celów laboratoryjnych i badawczych. Nie do spożycia przez ludzi ani zwierzęta, ani do celów medycznych, diagnostycznych, terapeutycznych ani kosmetycznych. Kupujący ma ukończone 18 lat i potwierdza kontekst badawczy. Produkt nie jest lekiem.