Tesamorelina

Tesamorelina to syntetyczny analog GHRH (analog hormonu uwalniającego hormon wzrostu), zawierający pełną 44-aminokwasową sekwencję ludzkiego GHRH(1-44), z grupą trans-3-heksenoilową na N-końcu. Związek należy do klasy substancji pobudzających wydzielanie hormonu wzrostu (GH) i jest badany w badaniach naukowych jako związek modelowy. Tesamorelina jest oferowana wyłącznie do celów laboratoryjnych i badawczych.

Czym jest Tesamorelin?

Tesamorelina (kod rozwojowy TH9507) to stabilizowany analog GHRH(1-44). Podczas gdy naturalny GHRH(1-44) ulega szybkiej degradacji enzymatycznej, modyfikacja trans-3-heksenoilowa na N-końcowej tyrozynie wydłuża jej stabilność molekularną – w tym wobec dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4). Strukturalnie jest to długi peptyd składający się z 44 aminokwasów i o masie cząsteczkowej około 5136 Da, co czyni go jednym z większych związków modelowych peptydów wykorzystywanych w badaniach nad receptorami i szlakami sygnałowymi.

W obrębie osi somatotropowej GHRH wiąże się z receptorem GHRH w przednim płacie przysadki mózgowej. W kontrolowanych systemach badawczych tesamorelina służy jako analogowy związek modelowy do scharakteryzowania tej interakcji z receptorem i późniejszej transdukcji sygnału, całkowicie niezależnie od jakiegokolwiek zastosowania u ludzi lub zwierząt. Ponieważ zachowuje nienaruszoną sekwencję 1-44 i nie jest skracana do fragmentu, tesamorelina jest regularnie wykorzystywana jako punkt odniesienia dla krótszych analogów GHRH, gdy naukowcy chcą wyizolować wpływ długości sekwencji na wiązanie z receptorem i stabilność enzymatyczną.

Obszary badań

Zastosowania badawcze, w których wykorzystuje się to połączenie w kontekście laboratoryjnym:

• Badania in vitro wiązania i aktywacji receptora GHRH na komórkach somatotropowych
• Modelowanie osi hormonu wzrostu i wzorców pulsacyjnego uwalniania w układach kontrolowanych
• Badania nad szlakiem sygnałowym IGF-1 jako dalszym odczytem aktywacji receptora GHRH
• Badania stabilności proteolitycznej peptydów modyfikowanych N-końcowo (oporność na DPP-4)
• Porównawcze badanie receptorów między analogami GHRH i agonistami receptora greliny
• Modele metabolizmu lipidów i glukozy w badaniach endokrynologicznych

W tym kontekście Tesamorelin jest stosowany jako zdefiniowany związek modelowy odniesienia: ustalona sekwencja, znana modyfikacja N-końcowa i wysoka czystość sprawiają, że jest to powtarzalne narzędzie do mapowania szlaków sygnałowych zależnych od receptora GHRH i stabilności długich peptydów.

Porównanie tesamoreliny ze związkami pokrewnymi

Tesamorelina należy do rodziny analogów GHRH i w badaniach często porównuje się ją z pokrewnymi substancjami pobudzającymi wydzielanie, aby zmapować różnice w długości sekwencji, stabilności i szlaku sygnałowym:

• Octan sermoreliny — krótszy fragment GHRH(1-29), z którym zwykle porównuje się pełną sekwencję 1-44 Tesamoreliny.
• CJC-1295 bez przetwornika cyfrowo-analogowego (Mod GRF 1-29) — inny ustabilizowany analog GHRH badany poprzez tę samą ścieżkę receptorową.
• Ipamorelina — agonista receptora greliny (GHRP), który oddziałuje na odrębną ścieżkę sygnałową i jest porównywany z analogami GHRH w badaniach porównawczych.

Połączenie analogu GHRH z agonistą receptora greliny jest klasycznym porównawczym modelem badawczym; w tym celu istnieje również wersja wstępnie zmieszana. Tesamorelin 11 mg + Ipamorelin 6 mg-fiolka.

Specyfikacje

Kształt, obsługa i przechowywanie

Tesamorelina jest dostarczana w postaci liofilizowanego proszku (liofilizatu). Dostępna jest w pojedynczej fiolce 10 mg oraz w zestawie 10 fiolek po 10 mg (łącznie 100 mg) do zastosowań badawczych o większej przepustowości. Liofilizowany proszek jest higroskopijny i światłoczuły; należy go przechowywać w suchym, chłodnym i ciemnym miejscu. Do rekonstytucji w warunkach laboratoryjnych zazwyczaj używa się wody bakteriostatycznej; po rekonstytucji roztwór należy przechowywać w lodówce (2–8°C) i chronić przed światłem. Należy zawsze przestrzegać obowiązujących wytycznych laboratoryjnych i traktować materiał jako odczynnik badawczy.

Czystość i wyniki badań laboratoryjnych

Tesamorelin jest oferowany z kontrolowaną czystością ≥ 99% (HPLC). Pełny przegląd certyfikatów analitycznych można znaleźć na naszej stronie. strona z wynikami badań laboratoryjnych.

Często zadawane pytania

Czym dokładnie jest Tesamorelin?
Tesamorelina to syntetyczny analog GHRH(1-44) z grupą trans-3-heksenoilową na N-końcu (kod rozwojowy TH9507). Służy jako modelowy związek peptydowy w badaniach nad osią hormonu wzrostu.

Czym Tesamorelin różni się od Sermorelinu i CJC-1295?
Wszystkie trzy są analogami GHRH. Sermorelina odpowiada krótszemu fragmentowi GHRH(1-29), podczas gdy tesamorelina zawiera pełną sekwencję 1-44. Modyfikacja heksenoilowa N-końcowa zwiększa stabilność w stosunku do degradacji enzymatycznej, podobnie jak modyfikacje stabilizujące w CJC-1295.

Jak Tesamorelin jest przechowywany i jak się go obchodzić?
Przechowywać w postaci liofilizatu w chłodnym, ciemnym miejscu; po rozpuszczeniu w wodzie bakteriostatycznej przechowywać w lodówce (2–8°C). Do użytku wyłącznie w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych.

Czy Tesamorelin nadaje się do stosowania u ludzi i zwierząt?
Nie. Tesamorelin jest przeznaczony wyłącznie do celów laboratoryjnych i badawczych i nie jest lekiem.

Gdzie mogę znaleźć wyniki analizy?
Dane dotyczące czystości i certyfikaty analizy znajdują się na strona z wynikami badań laboratoryjnych.

Chcesz wiedzieć więcej? Przeczytaj nasz przewodnik: Peptydy HGH – wyjaśnienie: analogi GHRH, GHRP i różnice w stosunku do prawdziwego hormonu wzrostu.

Przeznaczone wyłącznie do celów laboratoryjnych i badawczych. Nie do spożycia przez ludzi ani zwierzęta, ani do celów medycznych, diagnostycznych, terapeutycznych ani kosmetycznych. Kupujący ma ukończone 18 lat i potwierdza kontekst badawczy. Produkt nie jest lekiem.