GHK-CU

GHK-Cu to kompleks tripeptydowy wiążący miedź, chemicznie metalopeptyd glicylo-L-histydylo-L-lizyny z koordynującym jonem miedzi(II). W badaniach naukowych jest on badany jako związek modelowy w chemii koordynacyjnej kompleksów peptyd-metal oraz jako wzorzec odniesienia w pracach analitycznych. Związek ten jest oferowany w postaci liofilizowanego proszku o zawartości 50 mg na fiolkę, wyłącznie do celów laboratoryjnych i badawczych.

Czym jest GHK-Cu?

GHK-Cu to kompleks miedzi(II) naturalnie występującego tripeptydu GHK, o sekwencji aminokwasowej glicyna-histydyna-lizyna (Gly-His-Lys). Jon metalu nie jest luźno związany, lecz unieruchomiony w określonej kieszeni koordynacyjnej: sposób wiązania jest zazwyczaj opisywany jako planarny układ trzech donorów azotu, mianowicie grupy α-aminowej N-końcowej glicyny, zdeprotonowanego amidowego atomu azotu pierwszego wiązania peptydowego oraz imidazolu histydyny. Podstawowy łańcuch boczny lizyny pozostaje poza tym układem, co zapewnia kompleksowi wysoką rozpuszczalność w wodzie. Ze względu na tak ścisłą definicję tej geometrii, GHK-Cu jest uważany za klasyczny układ modelowy wiązania miedzi z krótkimi peptydami w chemii bionieorganicznej.

W modelach badawczych kompleks bada się przede wszystkim jako wymienny rezerwuar miedzi: in vitro, w określonych warunkach, skoordynowany jon może zostać przeniesiony na konkurencyjne ligandy lub na enzymy miedziozależne, takie jak oksydaza lizylowa i dysmutaza ponadtlenkowa, z którymi stałe wiązania i szybkości wymiany stają się porównywalne. Dodatkowo, centrum miedzi(II) ułatwia spektroskopowe śledzenie kompleksu: oprócz absorpcji UV przez imidazol, w zakresie widzialnym zachodzi słabe przejście dd, co wyjaśnia charakterystyczny niebieski kolor i umożliwia pomiar tworzenia lub rozkładu kompleksu. W związku z tym GHK-Cu jest wykorzystywany jako związek modelowy i substancja odniesienia w badaniach naukowych.

Obszary badań

W kontekście laboratoryjnym GHK-Cu występuje między innymi w następujących obszarach badawczych:

• Chemia koordynacyjna bionieorganiczna: stałe stabilności, stechiometria i geometria kompleksów miedzi(II)-peptyd.
• Badania enzymatyczne nad enzymami zależnymi od miedzi, w tym oksydazą lizylową i dysmutazą ponadtlenkową, w układach bezkomórkowych.
• Badanie zależności struktura-aktywność tripeptydów z histydyną w pozycji 2 i ich powinowactwo do miedzi.
• Modele hodowli komórkowych umożliwiające konwersję składników macierzy zewnątrzkomórkowej do kultur fibroblastów.
• Opracowywanie i walidacja metod analitycznych (HPLC, UV-vis, LC-MS) z GHK-Cu jako standardem odniesienia.
• Badanie stabilności metalopeptydów w kontrolowanych warunkach światła, pH i utleniania.

Każde z tych zastosowań obejmuje kontrolowane badania laboratoryjne lub badania na modelu przedklinicznym.

GHK-Cu w naszym asortymencie badawczym

W naszej ofercie GHK-Cu należy do kategorii liofilizowanych związków badawczych w formie fiolek, którą naukowcy regularnie łączą z substancjami badanymi pod kątem ich własnych celów biochemicznych. Podczas gdy GHK-Cu koncentruje się na koordynacji metali i związanej z nią chemii bionieorganicznej, inne składniki w ramach tej samej linii produktów zostały specjalnie dobrane, aby obejmować cele związane z receptorami lub enzymami. Związki te mają tę samą formę liofilizowaną w fiolkach, ale różnią się zasadniczo klasą molekularną i badanym mechanizmem.

Specyfikacje

Kształt, obsługa i przechowywanie

GHK-Cu jest dostarczany w postaci liofilizowanego proszku w fiolce o zawartości 50 mg, zamkniętej gumowym korkiem z aluminiowym uszczelnieniem. Liofilizat ma barwę od niebieskiej do niebieskoszarej, charakterystyczną dla peptydów miedzi(II); pochodzi ona z skoordynowanego jonu metalu i dlatego jest charakterystyczna dla tej klasy substancji. W warunkach laboratoryjnych materiał jest ważony i poddawany dalszej obróbce zgodnie z obowiązującym protokołem analitycznym, gdzie higroskopijność jest znanym punktem odniesienia.

Przechowywać zamkniętą fiolkę w chłodnym, ciemnym miejscu, chroniąc przed światłem i wilgocią, najlepiej w oryginalnym opakowaniu. Kompleksy miedzi(II) są wrażliwe na światło i warunki utleniające. Postępować ze związkiem, stosując standardowe środki ostrożności laboratoryjne: pracować w czystym środowisku, używać odpowiedniego sprzętu ochrony osobistej i zapobiegać zanieczyszczeniu krzyżowemu z innymi materiałami badawczymi. Przechowywać opakowanie poza zasięgiem osób nieupoważnionych.

Skład i wyniki badań laboratoryjnych

Liofilizat zawiera 50 mg GHK-Cu na fiolkę o kontrolowanej czystości ≥ 99% (HPLC). Nie zawiera żadnych wypełniaczy ani stabilizatorów, dzięki czemu zmierzony stosunek miedzi do peptydu nie jest zaburzony przez substancje pomocnicze.

Przegląd dostępnej dokumentacji analitycznej znajdziesz na naszej stronie strona z wynikami badań laboratoryjnych, gdzie raporty są gromadzone centralnie na potrzeby własnych zapisów badawczych.

Często zadawane pytania

Do jakiej klasy substancji należy GHK-Cu?
Metalopeptyd: tripeptyd Gly-His-Lys z jednym skoordynowanym jonem miedzi(II). Zatem nie jest to ani czysty peptyd, ani nieorganiczna sól miedzi, lecz kompleks obu.

Jaką rolę odgrywa jon miedzi w badanym mechanizmie?
Jest on utrzymywany przez N-końcową grupę aminową, amidowy atom azotu pierwszego wiązania peptydowego oraz imidazol histydyny. Taka geometria determinuje siłę wiązania i zapewnia pasmo absorpcji dd do kontroli spektroskopowej.

W jakiej formie dostarczane jest połączenie?
Jako liofilizowany, niebieski proszek 50 mg w szczelnie zamkniętej fiolce, bez dodanych substancji pomocniczych.

Jak przechowywać fiolkę?
Przechowywać w chłodnym i ciemnym miejscu, chronić od światła i wilgoci, najlepiej w oryginalnym, nieotwartym opakowaniu.